Zaliczenie samochodu o niskiej wartości do środków trwałych

Samochód osobowy nie powinien być zaliczony do środków trwałych ponieważ podatnik planuje, że samochodu nie będzie używał dłużej niż rok.

Na wstępie należy przytoczyć treść art. 22a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stanowi on że, środkami trwałymi są m.in. środki transportu o przewidywanym okresie użytkowania dłuższym niż rok. W opisanym stanie faktycznym podatnik planuje sprzedać samochód po miesiącu, tak więc nie należy go zaliczać do środków trwałych.

Z kolei przepis art. 86a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług stanowi że w przypadku wydatków, które są związane z pojazdami samochodowymi, kwota podatku naliczonego to 50% kwoty podatku naliczonego, który wynika z faktury otrzymanej przez podatnika. Jednakże w ust. 3 dowiadujemy się że powyższy przepis nie ma zastosowania jeśli pojazdy samochodowe są wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika. Wtedy podatnik może odliczyć 100% podatku.

Przepis art. 86a ust. 4 pkt 1w/w ustawy doprecyzowuje, że pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeśli sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Sposób wykorzystania pojazdu powinien być ustalony przez podatnika w zasadach używania samochodu oraz powinien być potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu.

Z obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu zwolnieni są podatnicy, którzy posiadają pojazdy samochodowe przeznaczone tylko do odprzedaży, o ile odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika. (art. 86a ust. 5 pkt 1 w/w/ ustawy).

W przedstawionym stanie faktycznym sprzedaż samochodów nie stanowi przedmiotu działalności podatnika. Poza tym jeśli podatnik nie wykorzystuje tego samochodu osobowego tylko do prowadzonej działalności gospodarczej to ma prawo odliczyć jedynie 50% kwoty podatku, który został naliczony z faktury zakupu od firmy leasingowej. Sposób wykorzystania samochodu wyłącznie do prowadzonej działalności gospodarczej musi być potwierdzony prowadzoną przez podatnika ewidencją przebiegu pojazdu. Jeśli zaś chodzi o dostawę samochodu, to jest ona opodatkowana kwotą 23%.

Co do odpowiedzi na pytanie dotyczące korekty należy sięgnąć do treści art. 90b ust. 1 pkt 2 oraz ust. 6 w/w ustawy. Przepisy te stanowią, że w sytuacji gdy podatnik nabył pojazd samochodowy, którego wartość początkowa nie przekraczała 15.000 zł (z ograniczonym do 50% prawem do odliczenia), a później następnie w czasie 12 miesięcy od nabycia tego samochodu dokonuje sprzedaży opodatkowanej to wówczas podatnik ma prawo do dokonania korekty podatku naliczonego, która została odliczona przy nabyciu tego pojazdu.

W przedstawionej sytuacji podatnik ma prawo do pozostałego okresu korekty, do zwiększenia podatku do odliczenia, oczywiście w odpowiedniej proporcji.

Okres korekty zawsze należy liczyć od miesiąca, w którym nastąpiło nabycie pojazdu. Dla potrzeb korekty przyjmuje się, że pojazd samochodowy wykorzystywany jest wyłącznie do działalności gospodarczej od miesiąca, w którym nastąpiła zmiana jego wykorzystania. W zaistniałej sytuacji jest to miesiąc sprzedaży. Podatnik ma więc prawo do zwiększenia podatku naliczonego za miesiąc, w którym dokonał jego dostawy poprzez złożenie deklaracji.